Abandoned: The Beatles in Rishikesh

Beatles in Rishikesh / Photography (C) Abul Kalam Azad / 2012
Beatles in Rishikesh / Photography (C) Abul Kalam Azad / 2012

“Imagine”

Imagine there’s no heaven
It’s easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today…
Imagine there’s no countries
It isn’t hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace…You may say I’m a dreamer
But I’m not the only one
I hope someday you’ll join us
And the world will be as oneImagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world…You may say I’m a dreamer
But I’m not the only one
I hope someday you’ll join us
And the world will live as one
– John Lenon, lead singer and song writer of Beatles, 1971

The Beatles visited Rishikesh in India, in February, 1968 to attend an advanced Transcendental Meditation ( TM ) training session, at the ashram of Maharishi Mahesh Yogi. Pepped by the  widespread media attention, their stay at the ashram was one of the band’s most productive periods. Their adoption of the Maharishi as their guru is credited by some as changing attitudes in the West about Indian spirituality and encouraged the study of Transcendental Meditation.

The Beatles had first met the Maharishi in London in August, 1967 and then attended a seminar in Bangor, Wales. Although this seminar in Wales was planned to be a 10-day session, their stay was cut short by the death of their manager, Brian Epstein. Wanting to learn more, they kept in contact with the Maharishi and planned to attend his ashram in October, but their trip was rescheduled due to other commitments.

Finally, The Beatles arrived at the ashram in February 1968, along with their partners, girlfriends, assistants and numerous reporters. They joined the 60 other TM students, including musiciansDonovan, Mike Love of the Beach Boys and flautist Paul Horn. While there, Lennon, McCartney and Harrison wrote many songs ( Ringo Starr wrote one ), of which eighteen were later recorded for ‘The Beatles ( White Album )’, two for ‘Abbey Road’ and others for solo works.  The trip to India was the last time all four Beatles travelled abroad together.

In the year 2012, I had taken a road trip to Himalayas and on my way back I went to Rishikesh. The off season rains and intense cold didn’t stop my explorations. As a lover of The Beatles, I wanted to visit the ashram in which they had stayed. Going by the knowledge I had of the historical visit, I thought that finding the ashram will be an easy task. Preparing myself for a short walk, I started inquiring people about the ashram, the famous ashram that was visited by the Beatles. To my surprise, not many knew about the ashram and I had to walk more than ten kms, going in rounds to locate the now abandoned ashram… I was shivering in cold when the lone guard of the ashram stopped me from entering. He thought that I was a wanderer looking out for a place to spend the day. Not wanting to enlighten him of my purpose of visit, I bribed him and entered the ashram. My small pocket camera poses no threat to anybody.
The Maharishi’s compound is across from River Ganga, located in the holy “Valley of the Saints” in the foothills of the Himalayas. The ashram was abandoned in the year 1997 and has been under the control of the forest department. The forest undergrowth is what’s left of the original Maharishi Mahesh Yogi Ashram. The remnants of the sprawling ashram buildings, meditation cells and lecture halls could be found, including Maharishi’s own house and the guest house where the Beatles had stayed….

( Continued )

Contemporary Indian photographer Abul Kalam Azad is noted for his maverick experimental photographic works. Overall, the corpus of Azad’s work can be seen to have a thrust towards an archive of local micro-history at the level of personal memory and in that sense, his works add up to a kind of social anthropology of his land and its people, though not necessarily in the line of tradition of the objective documentary.His works are predominantly autobiographical and expose the areas of politics, culture, contemporary history, gender and eroticism. His works attempts a re-reading of contemporary Indian history – the history in which ordinary people are absent and mainly provided by beautiful images and icons. Using the same tool, photography, that chisels history out of a block of ‘real’ human experiences, Abul makes a parody of it.

Abul Kalam Azad is the visionary behind EtP (Ekalokam Trust for Photography) and serves as the Director of Project 365, the public photo-art project that collectively creates and preserves photographic visuals of the fast vanishing culture, divergent landscape and pluralistic culture of ancient Dravidian society. In this series of memoirs, Abul shares interesting anecdotes and information about his photographs and the people in his photographs.

Miniature ART notebooks_promo images_Leo James (8)
Beatles in Rishikesh / Miniature PHOTO Notebook

Ekalokam collective, a firm set-up to merchandise art in every day life has published a miniature photo-notebook titled ‘the Beatles in Rishikesh’. The Beatles in Rishikesh has been exhibited by Apparao Galleries and United Art Fair II curated by noted photographer and art curator, Ram Rahman.

 

Disclaimer

 

“Devil in God’s own country” – wings Flapping of Migratory Birds in an Anarchist’s Fingers

Johny ML is an art historian, cultural critic and curator. Born in, Kerala, he has three post graduate degrees – Creative Curating, Art History & Criticism and English Language & Literature. He has curated numerous shows and is the founder editor of two online magazines on Indian contemporary art. He also directs documentaries on art, translates international literature into malayalam and is a blogger (http://johnyml.blogspot.in/).

In Abul Azad’s visual dictionary the word ‘still life’ is elaborated as follows: the objects related to and resulted by a person’s life and these objects are seen arrayed in a certain fashion as providence would suggest and these objects would remain in the same way as if they were caught in and frozen by time. Their stillness shows that the person who has caused such an arrangement is equally still or methodically careless.

Perhaps, the birth certificate of still life as an artistic genre, written in fourteenth century does not agree with what Azad’s not yet written dictionary says. Still Life as an artistic genre while capturing the beauty and mortality of life also highlighted the skill of the artists who excelled in this genre. Primarily a western religious artistic mode, Still Life became an unavoidable philosophical visual motif for many European artists during the renaissance and the years that followed. When it came to the late 19th and early 20th centuries, Still Life had become a medium of scientific experiments in art, which later crossed over to the modes of conceptual installations.

Hari Narayanan / Photography (C) Abul Kalam Azad / 2013
Hari Narayanan / Photography (C) Abul Kalam Azad / 2013

Visit the percussionist, Harinarayanan’s room. What you find there is a total commotion of daily objects used or rendered useless by or even emblematized by the anarchist artist Harinarayanan. Azad trains his camera at these objects and the framing itself edits out the wanted from the unwanted. Unwanted here is the space as Harinarayanan occupies a space that is object infested; his tea glass which has not been washed for quite some time, empty cigarette packets, papers, cigarette stubs and so on. When the space is edited out by the eyes of Azad these objects assume the shape of a Still Life, which simultaneously speak of the life of Harinarayanan and narrates a story about the time in which he lives.

Like Harinarayanan, Azad too lives a life of a nomad, an eternal wanderer. While Harinaryanan travels in his subconscious through nicotine and alcohol or weed induced euphoria, Azad travels in the physical space constantly capturing the displaced images that create meaning out of ironic associations. Nomads are dangerous people as they defy settlement and refuse to enter the mainstream life. On the contrary the mainstream life protected by state is always watchful about the nomads who the state believes that are in a perpetual preparation of war against it. An anarchist and nomad who live within the mainstream society in that sense is a threat not because he causes physical danger to others but because his life style itself remains as a constant critique of the normative life values. It tends to threaten the complacency of the people who live in illusionary sense of conformity.

Harinarayanan is a percussionist par excellence. While percussion is mostly related to temple based classical art forms, Harinarayanan operates from outside the religious structures. He has always been a fellow traveler of other anarchists and creatively mad people like late filmmaker John Abraham. In Abraham’s hallmark movie, ‘Amma Ariyan’ (For Mother’s Information) Harinarayanan plays the role of a tabalist who commits suicide. His friends gather from different places and they together go to his mother’s place and slowly the mother becomes the leader of that pack of anarchists who in fact moves against the mainstream values of life. Harinarayanan’s character has become one with the character that he plays in the movie. A friend of many like-minded creative people, Harinaryanan still lives the life of a non-conformist in the city of Kozhikode.

When Azad captures the objects and presences in Harinarayanan’s room devoid of Harinarayanan’s physical presence, they in a way tell the story of the person who lives there. In the moments of revolt and self-induced pain and angst, Harinarayanan writes slogans of revolution on his walls. They remain like graffiti written by a revolutionary in exile. Though Still Life connotes the beauty of life and the imminent death, here in Azad’s vision, these photographic still lives emblematize the life of a person who refuses to die and prolongs his life through anarchistic life style and thinking. One cannot forget the lives lived by late John Abraham and A.Ayyappan or D.Vinayachandran, when we look at these photographs. When Azad registers the still life of Harinarayanan we feel how moving a life it is. At the same time that life poses before us a critique of our own lives.

There is a sense of strong identification between Azad and Harinarayanan. In his autobiographical series called ‘My Anger and Other Stories’ Azad brings out a series of still lives from his own life that has brought in anger and pain, love and denial in his own life. Harinarayanan in that sense becomes a surrogate for the artistic self, a character which could be interchanged in subtle ways. Azad’s spiritual seeking at Thiruvannamalai also gets reflected when Harinaryanan writes on his wall, ‘Who am I?’ Such resonances make this series worth pondering. In a sense, each photograph belongs to the genre of still life but the intentionality of the artist transcends it into the zones of documentation, biographical registration and a critique of life, rather than a caution about death.

Disclaimer: Photographs and text published in this post is copyrighted property of the author. Prior permission is required from the author for republishing and reprinting. For more information, contact Ekalokam Trust for Photography at admin@etpindia.org

 

 

தீன் தயாளின் புகைப்படங்கள்

துளசி ஸ்வர்ண லட்சுமி தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் உள்ள உமரிக்காட்டில் பிறந்தவர். சென்னையில் உள்ள  சிவ நாடார் கல்லூரியில் எம்.பி.ஏ பயின்றுள்ளார். சமூக வளர்ச்சியில் ஆர்வம் கொண்ட இவர் ஆப்ரிக்கா மற்றும் தென்னமேரிக்கா நாடுகளில் பணியாற்றியுள்ளார். சுனாமி மற்றும் தானே புயலின் போது இந்திய மற்றும் சர்வதேச தொண்டு நிறுவனங்களுடன் இணைந்து பணியாற்றியுள்ளார். ஏகலோகம் புகைப்படக்கலை அறக்கட்டளையின் இணை நிறுவனர் ஆவார்.

ராஜா தீன் தயாள் / சுய உருவப்படம் / மூலம் - இணையத்தளம்
ராஜா தீன் தயாள் / சுய உருவப்படம் / மூலம் – இணையத்தளம்

புகைப்படக்கலை, நவீன கலைகளின் சிகரம். அன்றாட வாழ்க்கையின் ஒரு அங்கமாக ஊடுருவி விட்ட உன்னத அடையாளம். காட்சி ரூபங்களிலும் காட்சியகப்படுத்துவதிலும் பண்டைய தமிழக மக்கள் கொண்டிருந்த ஈடுபாட்டினை பறைசாற்றும் கலாச்சார சின்னம். கடவுளை கலையாகவும் கலையினை கடவுளாகவும் வணங்கும் திராவிட மரபின் குறியீடு.

நண்பர் உறவினரின் புகைப்படம், மனதிற்கு பிடித்த நடிகர், நடிகைகள், கடவுள்களின் மற்றும் குருக்களின் உருவச்சித்திரம், அல்லது விருப்பமான இடம், மலர், காட்சி என ஒவ்வொரு வீட்டிலும் கட்டாயம் ஒரு புகைப்படமாவது இருக்கும்.

170px-Camera_obscura
கேமரா அப்ஸ்குரா
1024px-View_from_the_Window_at_Le_Gras,_Joseph_Nicéphore_Niépce_1926_first photograph
நிசிபோரே நியாப்சே எடுத்த புகைப்படங்களில் ஒன்று, 1826
220px-Boulevard_du_Temple_by_Daguerre
டகுரோடைப் முறையை பயன்படுத்தி டகுரோ எடுத்த முதல் புகைப்படங்களில் ஒன்று 1838

கேமரா விஞ்ஞானத்தின் (Camera Obscura) அடிப்படை ஞானம், பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே நாம் அறிந்திருந்ததே. சங்ககால சீன தத்துவவாதி மோ டி, கணித வல்லுனர்கள் அரிஸ்டாட்டில் மற்றும் யூக்ளிட் ‘ஊசி துளை கேமரா’ குறித்து விவரமாக எழுதியுள்ளனர். ஆறாம் நூற்றாண்டிலேயே கணித வல்லுநர் அந்தேமியஸ், ‘கேமரா அப்ஸ்குரா’ என்ற இந்த நுட்பத்தை தனது ஆய்வுகளுக்கு பயன்படுத்தியுள்ளார். ஆயினும், பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் தான் புகைப்பட விஞ்ஞானம் குறித்த ஆய்வுகள் தீவிரமாக நடத்தப்பட்டன. 1820களில் பிரெஞ்சு நாட்டு விஞ்ஞானி நிசிபோரே நியாப்சே, புகைப்பட பதிவுகளை உருவாக்கினார் அவர் கையாண்ட முறைக்கு நீண்ட நாட்கள் வெளிப்பாடு அதாவது exposure நேரம் தேவைப்பட்டது. 1839ம் ஆண்டு நீயாப்சேயின் துணை விஞ்ஞானி லூயி டாகுறே, டகுரோடைப் என்ற புகைப்பட பிம்பங்கள் மற்றும் அச்சு முறையினை கண்டுபிடித்தார். குறைந்த வெளிப்பாடு நேரமும் தெளிவாக பிம்பங்களை உருவாக்கவும் செய்யும் இந்த முறையையே புகைப்பட விஞ்ஞானத்தின் முதல் கண்டுபிடிப்பாக அங்கீகரிக்கப்படுகிறது. சார் ஜான் ஹெர்ஷெல் இவ்வாறு உருவாக்கப்பட்ட அச்சுகளுக்கு ‘’Photography”, அதாவது ஒளியினால் வரையப்படும் ஓவியம் என்ற பெயரை வழங்குகிறார். போடோக்ராபி என்ற ஆங்கில சொல்லிற்கு தமிழில் மட்டும் தான் ‘புகைப்படம்’ என்ற தனிச்சொல் உள்ளது. ஐரோப்பாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட குறுகிய காலக்கட்டத்திலேயே, புகைப்பட விஞ்ஞானம் ஆங்கிலேய அரசால் இந்தியாவிற்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்தியாவின் உலர்ந்த வெப்ப நிலையிற்கு ஏதுவாக ட்ரை ப்ளேட் முறையும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. தற்பொழுது பாரம்பரிய முறைகளில் ஒன்றாக கருதப்படும் டகுரோடைப் முறையில், ரசம் போன்ற ஆபத்தான உலோகங்கள் வெளியிடும் புகையினால் பிம்பங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. இவ்வாறு புகையினால் உருவாக்கப்படும் படமானதால் தான் தமிழர் போட்டோக்ராப்பிற்கு புகைப்படம்’ என பெயரிட்டனர். ஆபத்தான ரசம் போன்ற உலோகங்களை பயன்படுத்தியதால், புகைப்படக்கலைஞர்களை ரசசித்தர் என்று அழைக்கும் வழக்கமும் இருந்தது.

ஆரம்பக்காலக்கட்டத்தில் புகைப்படங்கள், ஆன்மாவினை சிறைப்படுத்தும், ஆயுளை குறைக்கும் என்றும், சூட் என்ற ஆங்கில வார்த்தை, சுடு, கொல் என்று காலனித்துவ பீதியினை உருவாக்கவும் செய்தது. ஆயினும், இந்தியாவினை ஒரு இலக்காக மாற்ற, ஆங்கில அரசு, இந்திய நாட்டின் சிறப்பை பறைசாற்றும் விதத்தில், ராணுவத்தின் உதவியோடு அழகிய புகைப்படங்களை எடுத்தனர். இந்தியாவில், மனிதரை உண்பவர் உள்ளனர், நோய் மற்றும் பஞ்சம் மட்டுமே உள்ளது என்ற கருத்தை மாற்ற, வானுயர்ந்த கட்டிட பாரம்பரியம், எளிய வாழ்வுமுறை, அழகிய பெண்கள், நிலப்பரப்பு என இந்தியாவின் செல்வங்களை, புகைப்பட பிம்பங்கள் மூலம் உலகிற்கு ஆங்கிலேயர் பறைசாற்றி வந்தனர். அப்போதைய காலக்கட்டத்தில், புகைப்படங்கள் எடுப்பது இப்போது போல் சுலபமானதல்ல. அதிகம் செலவும் தேவையானது. அதனால் தான் வெளிநாட்டவர், வெளிநாட்டவரோடு தொடர்பு உள்ள இந்திய அரசர்கள் மற்றும் ஜமீன்தார்கள் மட்டுமே இந்த கலையினை கையாண்டு வந்தனர்.

புகைப்பட விஞ்ஞானம், ஒரு காலனித்துவ கருவியாக, இந்தியாவின் விசித்திரமான அம்சங்களை உலகிற்கு பறைசாற்றி வந்தது. அதே சமயத்தில் சுதந்திர போராட்டத்தின் போது, இதே கருவி, காலனித்துவ அராஜகத்தையும் வெளிச்சம் போட்டு காட்டியது. இந்தியன் ம்யுடினி என்றழைக்கப்படும் 1857ம் ஆண்டின் இந்தியாவில் நடைபெற்ற கிளர்ச்சியினை வெளிநாட்டவர் பலரும் புகைப்படம் எடுத்தனர். அது இந்தியாவின் காலனித்துவ ஆட்சின் அராஜகத்தை பலருக்கும் வெளிச்சம் போட்டு காட்டும் விதத்தில் அமைந்தது.

இந்த தாக்கத்திலிருந்து இந்தியாவின் நிலைபாட்டையும், பெருமைமிகு சொத்துகள் என்று இந்தியாவின் மாளிகைகளையும், மக்களையும் சிறப்பம்சமாக காண்பிக்கும் புகைபப்டக்கலைஞர்களுக்கு, ஆங்கில அரசு பெரும் ஆதரவு அளித்தது. இவ்வாறு இந்தியாவைப் பற்றிய உலகின் பார்வையை மாற்றி அமைத்த பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு புகைப்படங்களை எடுத்தவர்களில், இந்தியப் புகைப்படக்கலையின் ராஜா என்றழைக்கப்படும் லாலா தீன் தயாள் (ராஜா தீன் தயாள்) குறிப்பிடத்தக்கவர். உத்தர பிரதேசத்தில் உள்ள சர்தனாவில் 1844ம் ஆண்டு பிறந்தார். பொறியாளராக ரூர்கியில் உள்ள கல்லூரியில் தேர்ச்சி பெற்றார். ரூர்கி கல்லூரியில், பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தாரால் 1854ம் வருடம் புகைப்படம் ஒரு பாடமாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 1866ம் வருடம், தலைமை கணக்காளர் மற்றும் வரைவாளராக இண்டோர் அரசவையில் தீன் தயாள் பணியில் சேர்ந்தார். அதே சமயத்தில் புகைப்படம் எடுப்பதிலும் ஆர்வம் காட்டினார். மகாராஜா டூகோஜி ராவ் தான் அவரது முதல் புரவலர். நாளடைவில் ஆங்கில கவர்னர் ஜெனரல் ஹென்றி டாலி (டாலி கல்லூரியின் நிர்வாகி) தீன் தயாளின் புகைப்படங்களை கண்டு விருப்பம் கொண்டு ஒரு புகைப்படத்தொழிலகம் துவங்க தூண்டினார். இண்டோரில் துவங்கப்பட்ட இந்த வர்த்தக ஸ்டுடியோவிற்கு பற்பல வாய்ப்புகள் ஆங்கில அரசு கொடுத்து வந்தது.

1870களில்ஆங்கில அரசினரால், இந்திய கலாச்சாரம், மற்றும் பாரம்பரியத்தை மேம்படுத்தும் விதமான புகைப்படங்களை உருவாக்கித் தருமாறு கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டார். சில காலங்களுக்குப்பிறகு இவர் மும்பையிலும் ஹைதராபாத்திலும் ஒளிப்படத்தொழிலகம் கிளைகளை துவங்கினார். ஹைதராபாத்தின் ஆறாம் நிசாம் மஹ்பூப் அலி கான் அசிப் ஜாஹ் அரசவையில் அரசாங்க புகைப்படக்கலைஞராக நியமிக்கப்பட்டார். பின்பு 1885ம் ஆண்டு ஆங்கில அரசினரால் அரசாங்க புகைப்படக்கலைஞராக நியமிக்கப்பட்டார். 1897ம் ஆண்டு ராணி விக்டோரியாவால் ராயல் வாரான்ட், அதாவது முன்பெல்லாம் அரசுகளுடன் வணிகம் புரியும் சிறந்த வணிகர்களுக்கு அரசவைகள் அங்கீகாரம் அளிக்குமல்லவா,. அது போலவே, அவர் இந்தியாவில் எடுக்கும் புகைப்படங்களுக்கு அங்கீகாரம் கொடுத்து, அவரின் புகைப்படங்களை வாங்க அரசாணை விடுத்தது.

அதன் பிறகு, அரசு மற்றும் அரசு விருந்துனர்களின் இந்திய பயணங்கள் பலவற்றையும் ஆவணம் செய்தார் தீன் தயாள். அவரது புகைப்படங்களில் ரம்மியமான கண்ணைக்கவரும் காட்சிகளும், மாட மாளிகை கட்டிடங்களும், நினைவுச்சின்னங்களும், கோவில்களும், வளம் மிகுந்த அரசினரின் மற்றும் அரசு குடும்பங்களின் உருவச்சித்திரமும், நதி, மலை, அருவி என இயற்கை செல்வங்களும், காட்சிக்கு இதமான பெண்களும் மிகுந்து காணப்படும். வெளிநாட்டவர், இந்தியாவிற்கு வருவதற்கும் இங்கு முதலீடு செய்வதற்கும் எதெல்லாம் தூண்டுமோ, அவையெல்லாம் நேர்த்தியான தொழில் நுட்பம் மற்றும் தீன் தயாளின் அழகியல் திறத்துடன் கலந்து புகைப்படப்பதிவுகளாக, காண்பவர் மனதினை கவர்ந்தது. அந்த சமயங்களில் இருந்த புகைப்பட ஸ்டுடியோக்களிலேயே மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்ததாக விளங்கிய தீன் தயாள் ஸ்டுடியோவிற்கு, ராஜாக்கள், ஆங்கிலேயே அதிகாரிகள் பலரும் புகைப்படம் எடுக்க ஆர்டர் கொடுத்தனர். பத்தொன்பவதாவது நூற்றாண்டின் சிறந்த புகைப்பட ஆவணங்களை உருவாக்கிய, புகைப்பட உலகின் ராஜா என்றழைக்கப்பட்ட தீன் தயாள், 1905ம் ஆண்டு இயற்கை எய்தினார்.

தீன் தயாள், காலனித்துவ மற்றும் நிலவுடைமை கொண்டிருந்த அதிகார வர்க்கத்தின் சேவகராக, தீவிர பிரச்சாரகராக, தந்திரமான வர்த்தகராக தன்னை பிரதிபாலித்துக்கொண்டு, புகைப்படம் எடுத்து வந்தாலும், தற்பொழுது அவரது புகைப்படங்கள், அழிந்து மறைந்துவிட்ட ஒரு காலத்தின் கல்வெட்டாக உயர்ந்து நிற்கிறது. இவரது அரிய புகைப்படங்கள் பலவும் வெளிநாட்டில் உள்ளது. அவரது ஸ்டுடியோவில் மீதம் இருந்த, பெரும்பாலும் நிராகரிக்கப்பட்ட, அல்லது வேண்டாம் என்று தானே ஆர்டர் கொடுத்தவரிடம் கொடுக்காது மாற்றி வைத்த பிளேட்டுகள் பலவற்றையும், சமீபத்தில் IGNCA வாங்கி, பாதுகாத்து வருகிறது. அன்னாரது முப்பது ஆண்டு புகைப்படபயணம் இன்றும் இந்தியாவின் சிறந்த ஆவணமாக இப்பொழுதும் நிலைத்து நிற்கிறது.

(தொடரும்)

இந்த பதிப்பிலுள்ள புகைப்படங்கள் மற்றும் படைப்புகளின் பதிப்புரிமை படைப்பாசிரியரின் உரிமை ஆகும். மீண்டும் பிரசரிப்பதற்கோ வேறு பதிப்புகளில் உபயோகப்படுத்துவதற்கோ இ.டி.பி. நிறுவனத்தின் (Project 365 பொதுக்களஞ்சியம்) முன் அனுமதி அவசியம். மேலும் தகவல் அறிய  {0}94879 56405 / admin@etpindia.org

Project 365 Tiruvannamalai

Collectively creating and preserving photographic visuals of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified Dravidian society of ancient Tamilakam, a region comprising modern Tamil Nadu, Kerala, Karnataka, Andhra Pradesh and Puducherry.

Title: Colors of Tiruvannamalai
Photographer: Dinesh Khanna
Medium and format: Digital
Year: 2014 / 2015
Courtesy: EtP Project 365 public photo archive

EtP PROJECT 365

Collectively creating and preserving photographic visuals of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified Dravidian society of ancient Tamilakam, a region comprising modern Tamil Nadu, Kerala, Karnataka, Andhra Pradesh and Puducherry.

இ. டி. பி. ப்ராஜெக்ட் 365
அதி வேகமாய் மாறி வருகின்ற நவீன தமிழ்நாடு, கேரளம், புதுச்சேரி, கர்நாடக மற்றும் ஆந்திர மாநிலங்களை உள்ளடக்கிய பண்டைத் தமிழகத்தின் சமகால வாழ்வுமுறையையும், கலாச்சாரத்தையும், பன்முகத்தன்மை வாய்ந்த திராவிட சமூகத்தையும் புகைப்பட பதிவுகளாக பாதுகாக்கும் ஒரு பொதுமை புகைப்படக்கலை திட்டமே ப்ராஜெக்ட் 365.

EtP പ്രൊജക്റ്റ് 365
അതിവേഗം മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആധുനിക കേരളം, തമിഴ് നാട്, കർണാടകം, പുതുച്ചേരി, ആന്ധ്രയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപെടുന്ന സംഘകാല തമിഴകം പ്രദേശത്തിലെ സമകാലിക ജീവിതരീതികളും നിലനില്കുന്ന സംസ്കാരവും വൈവിധ്യമുള്ള ദ്രാവിഡവേരുകളുള്ള സമൂഹവും കേന്ദ്രീകരിച്ച്‌ ഫോട്ടോ ദൃശ്യഭിംഭങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു പൊതു സാംസ്‌കാരിക കൂട്ടായ്മയാണ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ 365.

For more information contact EtP at project365@etpindia.org / http://www.etpindia.org

Project 365 Tiruvannamalai

Collectively creating and preserving photographic visuals of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified Dravidian society of ancient Tamilakam, a region comprising modern Tamil Nadu, Kerala, Karnataka, Andhra Pradesh and Puducherry.

Title: 360degrees ecology of ancient Annamalai Hill
Photographer: Jiby Charles
Medium: Digital
Year: 2014 / 2015
Courtesy: EtP Project 365 public photo archive

EtP PROJECT 365

Collectively creating and preserving photographic visuals of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified Dravidian society of ancient Tamilakam, a region comprising modern Tamil Nadu, Kerala, Karnataka, Andhra Pradesh and Puducherry.

இ. டி. பி. ப்ராஜெக்ட் 365
அதி வேகமாய் மாறி வருகின்ற நவீன தமிழ்நாடு, கேரளம், புதுச்சேரி, கர்நாடக மற்றும் ஆந்திர மாநிலங்களை உள்ளடக்கிய பண்டைத் தமிழகத்தின் சமகால வாழ்வுமுறையையும், கலாச்சாரத்தையும், பன்முகத்தன்மை வாய்ந்த திராவிட சமூகத்தையும் புகைப்பட பதிவுகளாக பாதுகாக்கும் ஒரு பொதுமை புகைப்படக்கலை திட்டமே ப்ராஜெக்ட் 365.

EtP പ്രൊജക്റ്റ് 365
അതിവേഗം മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആധുനിക കേരളം, തമിഴ് നാട്, കർണാടകം, പുതുച്ചേരി, ആന്ധ്രയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപെടുന്ന സംഘകാല തമിഴകം പ്രദേശത്തിലെ സമകാലിക ജീവിതരീതികളും നിലനില്കുന്ന സംസ്കാരവും വൈവിധ്യമുള്ള ദ്രാവിഡവേരുകളുള്ള സമൂഹവും കേന്ദ്രീകരിച്ച്‌ ഫോട്ടോ ദൃശ്യഭിംഭങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു പൊതു സാംസ്‌കാരിക കൂട്ടായ്മയാണ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ 365.

For more information contact EtP at project365@etpindia.org / http://www.etpindia.org

Project 365 Tiruvannamalai

Collectively creating and preserving photographic visuals of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified lifestyle of an ancient Tamil town.

Title: Children of different gods
Photographer: Ami Gupta
Medium: Digital
Year: 2014 / 2015
Courtesy: EtP Project 365 public photo archive

EtP PROJECT 365

Collectively creating and preserving photographic visuals of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified Dravidian society of ancient Tamilakam, a region comprising modern Tamil Nadu, Kerala, Karnataka, Andhra Pradesh and Puducherry.

இ. டி. பி. ப்ராஜெக்ட் 365
அதி வேகமாய் மாறி வருகின்ற நவீன தமிழ்நாடு, கேரளம், புதுச்சேரி, கர்நாடக மற்றும் ஆந்திர மாநிலங்களை உள்ளடக்கிய பண்டைத் தமிழகத்தின் சமகால வாழ்வுமுறையையும், கலாச்சாரத்தையும், பன்முகத்தன்மை வாய்ந்த திராவிட சமூகத்தையும் புகைப்பட பதிவுகளாக பாதுகாக்கும் ஒரு பொதுமை புகைப்படக்கலை திட்டமே ப்ராஜெக்ட் 365.

EtP പ്രൊജക്റ്റ് 365
അതിവേഗം മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആധുനിക കേരളം, തമിഴ് നാട്, കർണാടകം, പുതുച്ചേരി, ആന്ധ്രയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപെടുന്ന സംഘകാല തമിഴകം പ്രദേശത്തിലെ സമകാലിക ജീവിതരീതികളും നിലനില്കുന്ന സംസ്കാരവും വൈവിധ്യമുള്ള ദ്രാവിഡവേരുകളുള്ള സമൂഹവും കേന്ദ്രീകരിച്ച്‌ ഫോട്ടോ ദൃശ്യഭിംഭങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു പൊതു സാംസ്‌കാരിക കൂട്ടായ്മയാണ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ 365.

For more information contact EtP at project365@etpindia.org / http://www.etpindia.org

Collectively creating and preserving photographic visuals of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified lifestyle of an ancient Tamil town.

Project 365 Tiruvannamalai

Collectively creating and preserving photographic visuals of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified lifestyle of an ancient Tamil town.

Title: Folklore practitioners and indigenous herbs
Photographer: Pee Vee
Medium and format: Digital
Year: 2014 / 2015
Courtesy: EtP Project 365 public photo archive

EtP PROJECT 365

Collectively creating and preserving photographic visuals of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified Dravidian society of ancient Tamilakam, a region comprising modern Tamil Nadu, Kerala, Karnataka, Andhra Pradesh and Puducherry.

இ. டி. பி. ப்ராஜெக்ட் 365
அதி வேகமாய் மாறி வருகின்ற நவீன தமிழ்நாடு, கேரளம், புதுச்சேரி, கர்நாடக மற்றும் ஆந்திர மாநிலங்களை உள்ளடக்கிய பண்டைத் தமிழகத்தின் சமகால வாழ்வுமுறையையும், கலாச்சாரத்தையும், பன்முகத்தன்மை வாய்ந்த திராவிட சமூகத்தையும் புகைப்பட பதிவுகளாக பாதுகாக்கும் ஒரு பொதுமை புகைப்படக்கலை திட்டமே ப்ராஜெக்ட் 365.

EtP പ്രൊജക്റ്റ് 365
അതിവേഗം മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആധുനിക കേരളം, തമിഴ് നാട്, കർണാടകം, പുതുച്ചേരി, ആന്ധ്രയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപെടുന്ന സംഘകാല തമിഴകം പ്രദേശത്തിലെ സമകാലിക ജീവിതരീതികളും നിലനില്കുന്ന സംസ്കാരവും വൈവിധ്യമുള്ള ദ്രാവിഡവേരുകളുള്ള സമൂഹവും കേന്ദ്രീകരിച്ച്‌ ഫോട്ടോ ദൃശ്യഭിംഭങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു പൊതു സാംസ്‌കാരിക കൂട്ടായ്മയാണ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ 365.

For more information contact EtP at project365@etpindia.org / http://www.etpindia.org

Collectively creating and preserving photographic visuals of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified lifestyle of an ancient Tamil town.

Project 365 Tiruvannamalai

D'note from the PROJECT 365

Title: Deepam
Photographer: Biju Ibrahim
Medium: Digital
Year: 2014 / 2015
Courtesy: EtP Project 365 public photo archive

EtP PROJECT 365 is a public photo-art project that collectively creates and preserves photographic visual of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified lifestyle of an ancient Tamil town. All images published in this page is a copyrighted property of the author and is part of EtP Project 365 public photo archive. Prior permission is required for commercial and other public use.

இ. டி. பி. ப்ராஜெக்ட் 365
அதி வேகமாய் மாறி வருகின்ற நவீன தமிழ்நாடு, கேரளம், புதுச்சேரி, கர்நாடக மற்றும் ஆந்திர மாநிலங்களை உள்ளடக்கிய பண்டைத் தமிழகத்தின் சமகால வாழ்வுமுறையையும், கலாச்சாரத்தையும், பன்முகத்தன்மை வாய்ந்த திராவிட சமூகத்தையும் புகைப்பட பதிவுகளாக பாதுகாக்கும் ஒரு பொதுமை புகைப்படக்கலை திட்டமே ப்ராஜெக்ட் 365.

EtP പ്രൊജക്റ്റ് 365
അതിവേഗം മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആധുനിക കേരളം, തമിഴ് നാട്, കർണാടകം, പുതുച്ചേരി, ആന്ധ്രയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപെടുന്ന സംഘകാല തമിഴകം പ്രദേശത്തിലെ സമകാലിക ജീവിതരീതികളും നിലനില്കുന്ന സംസ്കാരവും വൈവിധ്യമുള്ള ദ്രാവിഡവേരുകളുള്ള സമൂഹവും കേന്ദ്രീകരിച്ച്‌ ഫോട്ടോ ദൃശ്യഭിംഭങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു പൊതു സാംസ്‌കാരിക കൂട്ടായ്മയാണ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ 365.

For more information contact EtP at project365@etpindia.org / http://www.etpindia.org

Collectively creating and preserving photographic visuals of the fast vanishing landscape, divergent customs, pluralistic culture and diversified lifestyle of an ancient Tamil town.

ஜோதியின் சிரிப்பு

ஜோதி / புகைப்பட காப்புரிமை வருண் குப்தா / தினம் ஒரு புகைப்படம் பொதுமை புகைப்பட களஞ்சியம்
ஜோதி / புகைப்பட காப்புரிமை வருண் குப்தா / தினம் ஒரு புகைப்படம் பொதுமை புகைப்பட களஞ்சியம்

திருவண்ணாமலை கிரிவலப்பாதையில், ஸ்ரீ ரமண ஆஷ்ரமம் பகுதியில் வாழ்பவர்களுக்கும், இங்கு வழக்கமாக வருபவர்களுக்கும் ஜோதியினை அறியாதிருக்க வாய்ப்பில்லை. ரமண ஆஷ்ரமத்தின் எதிரில் தான் இவரது இளநீர் கடை. நெற்றியில் நீண்ட பட்டை, நடுவில் பெரிதாக ரத்த நிறத்தில் பொட்டு, தடித்த உடல், சிரித்த முகம் – இவை தான் ஜோதியின் அடையாளம். வரும் வாடிக்கையாளர்களுக்கு அவரது குடும்ப நலன், ஆரோக்கியம் குறித்த விவரங்களை விசாரித்தபடியே இளநீர் வெட்டித்தருவார். கடந்த ஆறு மாதங்களாக ஜோதியினை காண முடிவதில்லை. விசாரித்ததில் கணவரின் உடல் நிலை சரியில்லாத காரணத்தால் வீட்டிலே இருப்பதாக கேள்வி. ‘தினம் ஒரு புகைப்படம்’ – பொதுமை புகைப்பட திட்டத்தில், புகைப்பட கலைஞர் வருண் குப்தா எடுத்த இவரது புகைப்படம் உண்டு. திட்ட இயக்குனர் அபுலுக்கு பல ஆண்டுகளாக ஜோதியினை நன்றாக அறியும். வேனல் கால வெயிலுக்கு ஜோதியின் இளநீர் அத்தியாவசியம். இவரை நேர்காணல் செய்ய தீர்மானித்து இன்று ஜோதியின் வீடு தேடி அபுலும் நானும் சென்றோம். பரஸ்பரம் நலம் விசாரித்தபின்பு வந்த காரணத்தை விளக்கினேன். “உங்களது புகைப்படம் எங்களிடம் உள்ளது.. ஆவணம் செய்ய உங்களைக் குறித்த விவரம் வேண்டும்”, என்றேன். பல்வேறு பிரச்சினைகளினால் வாடியிருந்த முகத்தில், சட்டென வெட்கம் தோன்றி மறைந்தது. சத்தம் கேட்டு படுக்கையிலிருந்து வெளியே வந்த சகாதேவன் முகத்திலோ சிறு புன்முறுவல். “என்னப்பத்தி சொல்வதற்கு என்ன உள்ளது…சரி நீதான் கேளு? என்றார். ரெகார்டரை ஆன் செய்து வைத்துவிட்டு, நானும் கேள்விகளை கேட்க துவங்கினேன்.

தனது ஒரு வயதில் தந்தையை இழந்த ஜோதி, திருக்கோவிலூர் அருகிலுள்ள அத்திப்பாக்கம் என்ற குக்கிராமத்தில் பிறந்தார். பதினெட்டு வயதில் விவசாயக் கூலி வேலை செய்து வந்த சகாதேவன் அவர்களுடன் திருமணம் நடைபெற்றது. 1987ம் ஆண்டில் ஜோதியும் அவரது கணவர் சகாதேவனும் ரமணா ஆஷ்ரமம் முன்பு கடை போட்டனர். அப்பொழுது அந்த பகுதியில் வேறு கடைகள் ஏதும் இல்லை. சிறிய பெட்டிக்கடையிலிருந்து துவங்கிய இந்தக் கடை, படிப்படியாக டீ, டிபன், இளநீர் என பெருகி வந்தது. சுமார் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, கோவில் நிலத்தில் தொழில் செய்த காரணத்தினாலும், பட்டா ஏதுமில்லாத காரணத்தினாலும் இவரது கடை அரசாங்கத்தால் உடைக்கப்பட்டது. மனம் தளராமல், அங்குள்ள புளிய மரத்தடியில் தனது இளநீர் வியாபாரத்தை மட்டும் தொடர்ந்து வந்தார். அவரது சிரிப்பு மாறாதது தான் சிறப்பு அம்சம். தற்பொழுது 55 வயதான இவருக்கு, இரண்டு மகள்களும் ஒரு மகனும். நான்கு பேரக்குழந்தைகளும் உள்ளன. வெளிநாட்டவர் பலருக்கும் இவரை நன்கு அறியும். இருந்த நிலம் ஒன்றை விற்று பெரும்பாக்கத்தில் சொந்த வீடு ஒன்று கட்டியுள்ளனர். மூத்த மகள் சுகுணா, ஸ்பானிஷ் நாட்டவரை திருமணம் செய்துள்ளார். திருமணம் முடிந்த பத்து ஆண்டுகளில் மாரடைப்பு நோய்க்கு கணவரை இழந்தார். ஸ்பானிஷ் நாட்டு அரசாங்கத்தின் உதவி ஏதும் கிடைக்கவில்லை. சுகுணாவின் வருமானத்தை நம்பித் தான் இந்தக்குடும்பமே.

இனி எப்பொழுது கடை திறப்பீர்கள், என்ற என் கேள்விக்கு, “அது தெரியவில்லை. முடியுமா என்று சந்தேகம் உள்ளது. எனது காலும் அத்தனை சரியாக இல்லை. கணவருக்கும் பல நோய்கள்…” என்றபோது அவரது குரல் தளுதளுத்தது. நடக்கும் போது சரிந்து சரிந்து தான் நடக்கின்றார். மீண்டும் அவரது இளநீரை பருகும் வாய்ப்பு கிடைக்குமா என்ற எண்ணம், என்னுள் ஒரு பாரமாகவே மாறியது. விடைபெற்றுகொண்டு திட்ட அலுவலகத்திற்கு திரும்பி வந்தேன். நமது களஞ்சியத்தில் உள்ள அவரது புகைப்படத்தை கண்ட போது, ஒரு வித சந்தோஷம் தோன்றியது. புகைப்பட கலைஞர் வருண் குப்தா அவர்கள், பாரம்பரிய முறையிலே, பிலிம் கேமரா கொண்டு இந்த புகைப்படத்தை எடுத்தார். “மூன்று பேரு வந்திருந்தார்கள். கண்ணாடி வச்ச தம்பி, ஒரு பெட்டுக்குள்ள போயிட்டு, கருப்பு துணி போட்டு மூடிக்கிட்டாரு. கொஞ்ச நேரத்திற்கு பிறகு ரொம்ப நன்றிம்மான்னு சொல்லிட்டு போயிட்டாரு…. ” என்று ஜோதி கூறியது என் நினைவுக்கு வந்தது. வருண் குப்தா, Project 365 / ‘தினம் ஒரு புகைப்பட திட்ட ‘போட்டோ சேவையின்’ பாகமாக அச்சு ஒன்றும் கொடுத்துள்ளார். முடிந்தவரை புகைப்பட அச்சுகள் எடுத்துக்கொடுப்பது தினம் ஒரு புகைப்பட திட்ட நடைமுறையாகும். தற்பொழுது, பட்டா வாங்கியுள்ள பலரின் பெரிய கடைகளை ரமணா ஆஷ்ரமம் பகுதிகளில் காணலாம். ஜோதி போன்ற சிறிய தெரு வியாபாரிகள் மிகுந்து இருந்த பழமை மிகுந்த திருவண்ணாமலையில், தற்பொழுது பெரிய பெரிய வியாபாரங்களும், வெளிநாட்டவரின் கடைகளும், பெரிய ஹோட்டல்களும் தான் பரவி உள்ளது. இந்த பெரிய முதலைகளுக்கு மத்தியில், ஜோதி போன்றவர்க்கு மீண்டும் வாய்ப்பு கிடைப்பது சந்தேகமே. இவர்களெல்லாம் இனி நமது இனிப்பான நினைவுகளில் மட்டும்தான்…. ஜோதியின் வியாபாரத்தில் நேர்மை உண்டு. பல அடியார்களுக்கு காசு வாங்காது இளநீர் கொடுப்பார். மற்றும் பல விதமான அன்பான பரிமாற்றங்களால் பலருக்கும் ஆனந்தம் தருவார். நாய், பூனை, மாடுகள் பலவும் அவரது வீட்டில் ஒரு அங்கம். வெயிலுக்கு குளிரான நீர், மனதிற்கு இதமான சொற்கள், பார்வைக்கு சிரித்த முகம், வியாபாரத்தையும் தாண்டிய ஒரு பந்தம் – இவையெல்லாம் இனி காண அரிதாகும். திருவண்ணாமலை நகரிற்கும் இங்கு வருபவர்களுக்கும் ஜோதி அளித்துள்ள பங்களிப்பிற்கு நன்றி கூறியபடியே, வெயிலின் கதிர் வீச்சுகளை எதிர்கொள்ள கிளம்பினோம், ஜோதியின் இளநீரின்றி…

பின் குறிப்பு: இந்த நேர்காணல் எழுதி மூன்று மாதங்களுக்கு பின்பு இன்று காலை ஜோதியை அவரது கடையில் வைத்து மீண்டும் சந்தித்தோம். “உடல் நிலை கொஞ்சம் பரவாயில்லை அதான் திரும்ப கடை துவங்கிட்டேன்”, என்றார் புன்சிரிப்புடன்.

‘SEMA’ – the whirling dance

'Sema' - solo show of Abul Kalam Azad
‘Sema’ mix-media print on painted hard wood / 30 cm x cm / 2014

What I may not see, let me not see;

What I may not hear, let me not hear;

What I may not know, I ask not to know…

Beloved, I am contented with both thy speech and thy silence !!!

‘Sema’, solo print show of Abul Kalam Azad is the third of the yearlong ‘Photography and beyond’ exhibition series organised by EtP as part of Project 365 – the yearlong public photo art project. In this recent works, Abul has fused found litho prints, archival pigment prints on painted hardwood… the show also features two digital print on silk.

'Sema' mix-media print on painted hard wood / 30 cm x 30 cm / 2014
‘Sema’ mix-media print on painted hard wood / 30 cm x 30 cm / 2014
'Sema' mix-media print on painted hard wood / 30 cm x 30 cm / 2014
‘Sema’ mix-media print on painted hard wood / 30 cm x 30 cm / 2014
'Sema' pigment print on silk / 54 cm x 54 cm / 2014
‘Sema’ pigment print on silk / 54 cm x 54 cm / 2014

The Sema (whirling dance) of the dervishes is an expression of the cosmic joy experienced by the simultaneous effect of annihilation and glorification. Sema is the witnessing of the state of perceiving the mysteries of the God through the heavens of the divinity. It is to fight with one’s own self, to fight, to flutter desperately like a half-slaughtered bird, bloodstained and covered with dust and dirt. Sema is a secret. There is a time with god and during this time neither angel nor prophet can intrude. Sema is to attain that place where even an angel cannot go…

'Sema' - solo show of Abul Kalam Azad
‘Sema’ mix-media print on painted hard wood / 90 cm x 90 cm / 2014

P P Sha Nawas is an author / Independent writer based in Kerela. He has traveled much in South India and has written many articles in the field of art, archeology, theology, culture and photography. His articles have been published in several prominent malayalam newspapers and periodicals which has also been translated to English and published in art magazines across India. He has written the following piece about the ongoing SEMA show:

“Kalai Illam is a small space for art and photography at Thiruvannamalai. The house turned into a gallery space has witnessed many shows of eminent artists since its inception a year ago. Right now, ‘SEMA’ a print exhibition of photographer Abul Kalam Azad is being exhibited. In this recent series, Abul has used the found lithographic popular prints, fused on painted hardwood; digital pigment prints on silk, paper etc., . SEMA, the show titled, talks of a time when men and God communicated without a middle man, neither through the medium of a saint nor a prophet. SEMA shows the part images of our well known saints and gurus, printed in the wooden circles. Why part images of these revered personalities like Narayana Guru, Saradamba, Ambedkar, Vivekananda and God images of Hanuman and others? May be, it is connoting the current scenario of the lost faces of our saint teachers, in the ego driven greedy world of spirituality which is commercialized and marketed. The teachers’ teaching have been lost… instead their images are venerated and adored without any reasonable reason behind!!! Reign of the images, the age of spectacle, according to Debore, is the rule of the day. And, this desperate situation is depicted in a special way in these works. The technique of pop art is used to make an ambiance of sarcasm, as always a characteristic feature of Abul Kalam Azad’s works. Abul’s works for the last couple of decades have been transformed into capturing part images of the objects, instead of usual technique of framing and seeing the entire object. These part images invoke a bunch of memories which may lead the onlooker to his lost past. Photography always leaves traces of nostalgia, and Abul uses this characteristic of his medium to its height and breadth. These prints also provide a rich memory of our cultural past and renaissance fervor.

'Sema' mix-media print on painted hard wood / 90 cm x 90 cm / 2014
‘Sema’ mix-media print on painted hard wood / 90 cm x 90 cm / 2014

Two other prints, which is also round in shape, are marvelous works that Abul has done recently, in which the tiny image of TAJMAHAL and the gopura of Madurai MEENAKSHI temple is captured. The starry night and moon lit ambiance engulfs the images. The gopura of the temple is seen from the view of an arch, which invokes a Mughal architectural motif. And the tiny image of TAJMAHAL, is counter posed with a railway line under. What is meant by this subtle juxtaposition? Connoting something historical? Invoking some historical evolution of our tradition of seeing and viewing? These prints have many things to say, the architectural resemblance of TAJ and the Temple Gupura, the Persian and Egyptian influences and references of Indian architecture could be one way of understanding. It also could be interpreted through the ongoing process of political change that has changed our perception of viewing things. Dynasties and rules change the style and functioning of our viewing. A new ruling ideology may make paradigm shift in our seeing and viewing things. These part images of Gopuram of a South Indian temple and and Tajmahal are thus talking a story of changing political situation. It is like seeing reality through the ideology of the rulers. But the aesthetic aspect of these works should speak by themselves. Not by descriptive words, but by seeing and assimilating the visual itself…”

TO BE CONTINUED

Disclaimer: All rights reserved. All the images published in this post is a photograph of the prints of Abul Kalam Azad taken by project 365 photographer Arnav Rastogi and belongs to EtP Archives. Text (C) PP Sha Nawas. Reprinting / publishing rights reserved by the author and EtP Archives. Prior permission is required for reproduction / re-publishing. For more information about Project 365, contact EtP at {0}4175 237405 / {0}94879 56405 / ekalokam@gmail.com/ FACEBOOK – Project 365